Benim Dünyam…

Benim Dünyam…

Dünyayla ilgili hep bir hayalim olmuştur. İnsanların doğayla barış içinde yaşadığı bir dünya vardır başrolde… İnsan insanı, insan doğayı, insan DÜNYASINI sevmiştir. Dinginlik, sakinlik, huzur.

Dünyamda güneş batmaz asla. Batmayan bir güneş güzel olmaz mı? Karanlık olmazsa karanlığın gizledikleri de olmaz belki.

Öyle bir dünyadır ki hayallerimde dünyam. İnsanlar üzmez, insanlar kırmaz. E doğal olarak üzülmez, kırılmaz. Zarar vermez kimseye, zarar da görmez. Gelişmiştir. Zihinsel olarak. Zaten önemli olan da budur. İnsanlar kendini tanımıştır. Doğayı, evreni tanımıştır. Anlam yüklemiştir her şeye. Anlamıştır birbirini, anlamıştır evrenini, anlamıştır yaradanını…

Yokluk yoktur dünyamda. Yokluk olmazsa kim bilir belki karanlık, kötülük de olmaz. Ne de olsa karanlık ışığın yokluğu, kötülük iyiliğin yokluğu değil midir?

Budur hayallerimin dünyası. Boyut olarak küçük, manevi olarak alabildiğince sınırsız. Demiştim ya hayal deyip geçmeyin gerçek olur belki diye. İnanmayın. Böyle bir dünya bu saatten sonra ancak hayallerde, kilitli kapılar ardında kalır. Ama belki bulunur mu anahtarları? Orası da bu hayalin en meçhul umudu olarak kalır…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir